در رابطه با بحث شكار و ماهيگيري، همانند ساير مواردي كه با آن برخورد داشتهام، مشكل عدم توجه و شناخت طرفين با يكديگر كاملاٌ مشهود است. متاسفانه هنوز در مملكت ما تعريف صحيحي از شكار، شكارچي، شكار كش و شكار خور وجود ندارد. تقريباٌ اكثريت قريب به اتفاق مردم كلمات شكارچي، شكار كش و شكار خور را هم رديف دانسته و فرقي بين آنها قائل نيستند. شكار و ماهيگيري واقعي در اصل يك ورزش و مبارزه براي تقويت استعدادها و تواناييهاي فردي و ثبت ركورد هاي جديد در اين زمينه است حال آنكه شكار كش و شكار خور با هدف انتفاعي و فقط به صرف كشتن دست به سلاح ميبرد.
منتظر نظرات شما هستم.
نادر الحکما دواساز
شکار اگر به خاطر زندگی و زنده ماندن باشد تنها در آن صورت بلامانع و بلا اشگال است و به جرات می توان گفت که اکثر شکارهای صورت گرفته در وضعیت فعلی نامناسب و نادرست می باشند . این رو از نظر فقهی هم می توان تایید کرد که شکار لهوی حرام است و ورزش هم که با خون در آمیخته شود و باعث کشتار جانداران و از بین رفتن جان و نفس موجودی شود ظلم لست نه ورزش .
شکار جزو بدترین جنایات آدمیزاد در قرن حاضر می باشد
دوست عزیز پس چرا وقتی یه کوسه یا یه تمساح یه انسان رو شکار می کنه ( که اون واقعا به خاطر سیر کردن شکمشه یا احساس خطر)، اون موقع اسمشو نمی ذاریم شکار صحیح؟!!! یعنی نمی شه یه تمساح رکورد دار شکار یه آدم بشه؟!!! ورزش کردن در صورتی صحیح هست که دو طرف با میل و اراده خودشون وارد بازی شده باشن. شما حتی در ورزش خشن بکس می بینید که دو شرکت کننده حداقل وسایل ایمنی رو با خودشون دارن یا حتی در شمشیر بازی و راگبی و . . . اما در شکار که شما با اسم ورزش ازش یاد کردی شکار شما بدون میل و رغبت با شما وارد جدال می شه. جدال هم که چه عرض کنم. از فاصله چند متری بدون اینکه بدونه وارد بازی شده باید هدف گلوله قرار بگیره. پس اگر یوزی بدون خبر روی شما پرید و سرشما رو به عنوان رکورد کند!، نباید ناراحت بشید!!!
سلام به همه دوستان عزيز
شكار از جمله موضاعات بحث انگيز بين ما حاميان حيوانات و دوستداران شكار است با دلايل خودشان!!!
شكار صرفا براي لذت و تفريح ورزش يك كشتار نابرابر است كه تاكنون به انقراض بسياري از بهترين گونه هاي جانوري انجاميده .اما به هر حال انسان ها نيز مانند بسياري از حيوانات براي بقا نياز به شكار بوده و هستند.
و زندگي بسياري از بندر نشينان از دريا تامين ميشود.
مقدمه اي بود تا شعري محلي از زبان يك ماهيگير را برايتان پست كنم ...
و تقدیم به مرد ماهیگیر که او را همیشه می خوانم ...
مرد جاشو رو به دریا می کند
شروه ای جانسوز می خواند زدرد
با شب تاریک نجوا می کند :
((کاش می شد پر زماهی تور من
آه اگر امشب خدا یاری کند
بخت ، این بخت سیاه تیره رنگ
من ماهیگیر را یاری کند
من همین فردا برای ((ماندنی ))
جفت کفشی ،ژاکتی نو می خرم
سینه پهلو کرده ((فاطو ))دخترم
صبح فاطو را به دکتر می برم
چادری گلرنگ و پر نقش و نگار
هدیه می گیرم به ((زینو )) همسرم
((ماندنی )) را می فشارم در بغل
بوسه می پاشم بر روی دخترم ))
شعر از علی هوشمند